Avrupa'nın satın aldığı pek çok şeyi Türkiye üretiyor — tekstil, hazır giyim, aksesuar, mobilya, makine — bir kıta değil bir konteyner uzakta. Buna rağmen ülke dışından doğru fabrikayı bulmak hâlâ gereğinden zor.
Hamburg'da 20.000 çıtçıta ihtiyaç duyan bir alıcının üç kötü seçeneği var: aynı ürünün dört yüz tüccar tarafından listelendiği, üreticinin bulunmadığı küresel bir pazar yeri; yılda iki kez kurulan bir fuar; ya da çıkarları alıcıyla örtüşmeyen bir aracı. Bu sırada parçayı gerçekten üreten Merter'deki fabrikanın İngilizce bir sitesi ve bulunabilmenin bir yolu yok.
Türkiye'den tedarik eden ithalatçılar, toptancılar, perakende zincirleri ve markalar; bir de onlar tarafından bulunmak isteyen üretici ve ihracatçılar. Bu bir iş platformudur: üzerindeki her şey sonunda bir alışveriş sepetini değil, bir satın alma siparişini varsayar.